En Nadal limos Golpes de Luz de Ledicia Costas, unha novela que aínda que trata temas oscuros que tristemente reflicten a vida real, o xeito en que nolo conta aporta luz como o título. Os membros do club disfrutamos moito da lectura e varias lectoras contaron que Luz lembráballes á a súa avoa.
Aquí tedes unhas reflexións de Ledicia Costas Sobre los cuidados
Sinopse:
Xulia é xornalista e acaba de separarse, polo que regresa a Galicia co seu fillo Sebas. O rapaz ten dez anos e está convencido de que a avoa Luz é o deus Thor porque nunca se separa do seu martelo. Malia que agoche polvoróns nas medias, beba Sansón ata ver dobre e diga mentiras sen parar, Sebas adora a súa avoa. Xulia non opina o mesmo. Para ela, volver á casa familiar supón enfrontarse a un pasado cheo de segredos que precisa desvelar. O narcotráfico na Galicia dos anos noventa, o mundo dos coidados e a procura da verdade envolven este melodrama, salvaxe e tenro, habitado por uns personaxes inesquecibles.
Sobre Ledicia Costas:
Nada en Vigo no ano 1979 é avogada, aínda que hai anos que dedica á literatura todo o seu tempo, pois estreouse como autora sendo moi nova coa publicación da novela xuvenil Unha estrela no vento (2000).
Desde entón e ata hoxe, no eido da narrativa infantoxuvenil ten publicado O corazón de Xúpiter (2012) ―Premio AELG―, Recinto gris (2014), Inmundicia e Roñoso (2015) e, sobre todo, Escarlatina, a cociñeira defunta (2014), libro co que gañou primeiramente o Premio Merlín e logo o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil, amais do unánime recoñecemento de público e crítica e a súa inclusión na lista de honra do IBBY. Recentemente apareceu Esmeraldina, a pequena defunta (2016), na mesma liña de terror amable e divertido que o libro protagonizado por Escarlatina.
Baixo o acrónimo Pereledi, asinou diversas obras co tamén narrador Pere Tobaruela nas que a intriga e a fantasía son ingredientes fundamentais: Desaparizión (2011), Mortos de Ningures (2011), Letras de xeo (2012) e Ouro negro (2012). Aínda por saír está Jules Verne e a vida secreta das Femmes Plante, historia coa que obtivo o prestixioso Premio Lazarillo en 2015.
No eido da prosa para todas as idades publicou o libro de relatos Un animal chamado néboa (2015), narracións nas que a dura vivencia da guerra e as súas lacerantes consecuencias crean sobrecolledoras atmosferas de anguria e soidade.
Complementariamente a este seu quefacer como narradora, Costas tamén é habitual en palestras e xornadas sobre literatura e ten recitado os seus versos nos máis variados espazos.