Da edición da Editorial Siruela
Emilia Pardo Bazán adiantouse a todas as grandes damas do noir e foi pioneira no noso país no cultivo da literatura detectivesca: antes da publicación da gota de sangue en 1911, non había en España referente algún dun xénero que xa triunfaba noutras latitudes.
Como certeramente sinala Alicia Giménez Bartlett no prólogo a esta edición: «Sen dúbida o trazo principal deste texto é a orixinalidade. Atopámonos fronte a unha dona Emilia que subverte todos e cada un dos estereotipos do xénero. O detective ocasional é ao tempo un sospeitoso para os axentes da lei: policías e xuíces. Pero non só iso: suplanta á policía, dálles ordes, escamotéalles información e é el quen impón o ritmo e as pausas das pescudas. Finalmente, sen despeitearse demasiado, toma as rendas da investigación, participa nela activamente e, ás agachadas dos axentes da orde, resolve o crime. Xustamente na resolución do crime é cando a autora executa a pirueta máis rechamante. Resolución do caso implica detención do culpable? Non penso destriparles o desenlace. Só lles direi que, tal e como é prescritivo, todo cortello e, ao seu modo, a xustiza resplandece».
Reseña do Instituto Cervantes: Publicada en 1911, "A gota de sangue" é unha clara manifestación do permanente interese de Emilia Pardo Bazán polas novas tendencias literarias de cada momento, dentro e fóra das nosas fronteiras. Esta incursión na novela policiaca, á que dedicou interesantes comentarios nas súas colaboracións xornalísticas, supón por parte de dona Emilia un novo experimento na súa creación literaria e unha novidade en España, onde o seu escaso cultivo contrastaba co éxito do xénero no estranxeiro
Ningún comentario:
Publicar un comentario